ماساژ آنما

ماساژ آنما بعنوان یک تمرین ماساژ سنتی ژاپنی چیست، چگونه انجام می‌شود و چه تاثیراتی بر روح و بدن ‏انسان دارد. آنما کور دیگر چیست؟

آنما به ژاپنی 按摩 به انگلیسی Anma Massage هم به تمرین ماساژ سنتی ژاپنی و هم به تمرین کنندگان آن هنر اشاره دارد. شیاتسو مدرن تا حد زیادی ناشی از آنما است. تصور می‌شود که آنما از اصل چینی است و از Tui na توسعه می‌یابد. تکنیک‌های Tui na در دوره نارا 710-793 بعد از میلاد به همراه سایر تکنیک‌های طب سنتی چینی وارد ژاپن شد و در بیمارستان‌هایی که تحت حمایت دولت قرار داشتند، تمرین می‌شدند. آنما به‌عنوان یک سیستم منحصر به فرد در سال 1320 توسط آ کاشی کان ایچی تأسیس شد.

آنما در قرن هفدهم توسط سپیوایاچا واویچ، طب سوزنی مشهور شد و تقریباً در همین زمان نخستین کتاب‌های مربوط به این موضوع از جمله آنما تبیکی فوجیبایاشی ریوهاوکی (کتابچه راهنمای آنما) ظاهر شد. مکتب فوجیبیاشی پایه و اساس anma مدرن است. آنما ماسور ماساژ دهنده غالباً عشایری بودند و از این رو می‌توانستند در ظرفیت ماساژ متحرک نگه داشته شوند و برای مراجعه‌کنندگان خود کمیسیون پرداخت کنند. در قرن نوزدهم، تصویر آنما تا حدودی از ارتباط با شیوه زندگی ukiyo در ژاپن شهری رنج می‌برد، و بعداً از آن به‌عنوان یک روش درمانی کمتر مورد توجه قرار گرفت.

در دوره می‌جی، ظهور طب غربی برجستگی آما را بیش از پیش کاهش داد. بسیاری از تکنیک‌های آن به شیاتسو و ماساژ غربی متصل شده بودند، اگرچه تحقیقات در مورد بیماری‌های آنما برای اهداف پزشکی در دانشگاه توکیو کیوویکو ادامه دارد. آنما هنوز به‌طور مستقل از شیاتسو در ژاپن تمرین می‌شود و پزشکان دارای مجوز از طرف هیئت بهداشت و درمان منطقه محلی خود هستند.

ماساژ آنما روی سر خانم

آنما کور

از زمان سوگیاما، آنما به‌شدت با نابینایان در ارتباط بوده است. سوگیاما، نابینا، تعدادی از دانشکده‌های پزشکی برای نابینایان را آموزش داد که این عمل را آموزش می‌دادند. دردورهتوکوگاوا، احکامی به تصویب رسید که باعث می‌شد عمل انسداد فقط حفظ افراد نابینا از انجام این هنر منع شود. در نتیجه، “آنما کور” به یک طلبه محبوب در فرهنگ ژاپن تبدیل شده است. این امر به دوران مدرن ادامه یافته است و بخش بزرگی از جامعه نابینایان ژاپن به فعالیت خود در این حرفه ادامه می‌دهند.

در زمان اشغال ژاپن توسط متفقین پس از جنگ جهانی دوم، عمل آنما ممنوع شد همراه با سایر جنبه‌های فرهنگ سنتی ژاپن توسط ژنرال مک آرتور. این ممنوعیت باعث شده است که بخش بزرگی از جامعه نابینایان ژاپن از درآمد خود بهره‌مند شوند. نویسنده و مدافع حقوق نابینا، هلن کلر، از آگاهی از ممنوعیت، با دولت ایالات متحده شفاعت کرد. با در خواست وی، این ممنوعیت از بین رفت.

در سال‌های اخیر شخصیت داستانی Zatoichi، شمشیرزن کور، مفهوم “آنما کور” را در چشم مردم در غرب آورده است. آنما کور نیز معمولاً برای اثر کمدی در سینمای ژاپن استفاده می‌شود.  شیوه‌های آنما از تکنیک‌های معمول ماساژ مانند خمیر، ساییدن، ضربه زدن و لرزش استفاده می‌کند. این فعالیت‌ها در نقاط حیاتی خاص و نصف‌النهارهای روی بدن انجام می‌شود. هفت روش سنتی عبارت‌اند از: فشار دادن / نوازش، گرفتن / ورز دادن، تقویت، فشرده‌سازی، لرزش، ضربه زدن و “موسیقی دست. ” علاوه بر این، روش‌های تپش شکمی ampuku( 腹 )腹، که توسط شینسای اوتا در قرن هفدهم توسعه یافته است، استفاده می‌شود. این یک ماساژ کامل جدی محسوب می‌شود، با حرکات گرفتن برای افزایش جریان خون به ماهیچه‌ها و بافت‌های عمیق و تکنیک‌های طب فشار قوی که با استفاده از مفصل‌ها اعمال می‌شود. این درمان معمولاً از طریق لباس انجام می‌شود و نه مستقیماً روی پوست.


مطالب زیر برای افزایش دانش و آگاهی شما مفید خواهند بود:

دیدگاهتان را بنویسید